Maatschappelijk werker Jedid: Ik sta om gezinnen heen
22 augustus 2022
Kinderen en jongeren die bij ons revalideren, krijgen hulp van een maatschappelijk werker. Collega Jedid Andes werkt al 17 jaar bij Klimmendaal en vertelt over haar liefde voor dit vak.
Als medisch maatschappelijk werker geef ik psychosociale steun aan gezinnen. Eerst op schoollocatie Lichtenbeek en nu in de kliniek Kind & Jeugd in Arnhem. Ik zie vooral patiënten met ALK (eerder SOLK) (onverklaarbare klachten) en niet-aangeboren hersenletsel. Heel verschillende groepen, maar bij beiden ben ik onder de indruk van de veerkracht van de kinderen en gezinnen. Mijn hart ligt bij kinderen en gezinnen helpen herstellen. Ik mag een paar maanden heel intens meekijken en zie de stappen die ze maken.
De band van de liefde
We geloven dat herstel samen gebeurt en behandelen kinderen en hun ouders/verzorgers daarom samen. Als kinderen in de kliniek komen met onverklaarbare klachten, zit vaak het hele systeem vast. Het lichaam, gevoel en de omgeving hebben allemaal met elkaar te maken. Ik noem dat de band van de liefde: het doet wat met je als er iets naars gebeurt met mensen van wie je houdt. Bijvoorbeeld bij een scheiding, overlijden of ziekte. Je voelt het, denkt eraan en het kan in je lichaam vast gaan zitten. Dan is het een teken van liefde als het kind laat zien dat er iets aan de hand is. In mijn ogen is het heel logisch dat een kind klachten ontwikkelt.
Dat wordt niet altijd zo ervaren. De wens is vaak om van de zorgen, pijn of vermoeidheid af te komen. Maar veel gezinnen weten nog niet wat allemaal meespeelt en hoe dat te doorbreken. Daar help ik ze mee, op een manier die bij hen past. Ik leer ze ook om met meer liefde naar de problemen te kijken. Je wilt die pijn en zorgen niet, maar zie ze maar eens als je vriend. Die wil je vaak iets vertellen en houdt van je. Als je op die manier kijkt, verandert ertegen boksen in een soort sympathie.
Eigen regie en terug naar de natuur
“Jedid, zeg jij maar wat de oplossing is”, zeggen ouders/verzorgers soms. Maar het is juist belangrijk om de regie en het respect aan de gezinnen te geven. Zelf met inzichten en oplossingen komen, brengt het vertrouwen dat je met elkaar weer de rust vindt. Die inzichten ontstaan bijvoorbeeld door tekeningen te maken en oefeningen te doen. Vaak zijn gezinnen overprikkeld, gespannen en de grip kwijt. Als het brein overactief is, zijn acties nodig om dat stop te zetten. Bij Klimmendaal krijg je zo’n reset, terug naar je eigen natuur. Ook de natuur buiten brengt rust. We wandelen vaak met de kinderen en ouders/verzorgers of voeren gesprekken buiten. Heerlijk om in het bos te zijn. Arnhem is prachtig!
Opkrabbelen, verwerken en grenzen verleggen
De gezinnen hebben met grote, indrukwekkende gebeurtenissen te maken. Kinderen die met niet-aanboren hersenletsel uit het ziekenhuis komen, kunnen vaak bijna niks. Natuurlijk hoop ik dat het kind helemaal herstelt. Dat kan niet altijd, maar ieder stapje is winst. Soms hebben de gezinnen de boodschap gekregen: neem afscheid, want het kind kan overlijden. Dan luister ik vooral naar de ouders/verzorgers, broertjes en zusjes: wat is er allemaal gebeurd? Als het kan, praat ik ook met het kind zelf.
Hersenletsel is eigenlijk een levend verlies. Ik begeleid gezinnen bij die verwerking. Rituelen kunnen daarbij helpen. Zo was een patiënt over een houten paaltje gestruikeld en had daardoor zwaar hersenletsel. “Zonder dat paaltje was ik gezond geweest”, zei ze. Om dit verlies te verwerken, bestelden de ouders een paaltje dat ze na de behandeling kon stukslaan. “En dan?”, vroeg ik. “Ik zet de stukken in mijn kamer, want dat paaltje heeft mijn leven aan stukken geslagen.” Dat ritueel hielp om de verwerking concreet te maken.
Laatst kreeg ik een bijzondere foto. Een meisje was onder een paard gekomen en liep hersenletsel op. Ze durfde na zo’n bijna-doodervaring niet meer in de buurt van paarden te komen. Volledig te snappen. Maar paarden waren echt haar leven, dus we hebben wel besproken of je je laat leiden door je angst. En daar zat ze op de foto: op haar nieuw gekochte, rustige paard. Zo mooi dat ze haar angst heeft overwonnen!
Blijvende steun voor gezinnen
Na een klinisch traject bij Klimmendaal stuur ik gezinnen door naar vervolgbegeleiding als dat nodig is. Soms naar de polikliniek van Klimmendaal, maar we hebben ook veel ketenpartners. Hoe moet het verder met onderwijs? Mijn kind slaapt slecht, wat moeten we doen? Kan ik met mijn kind naar de stad? Logische vragen die deskundigen kunnen beantwoorden met concrete adviezen. Zo krijgen gezinnen steun, ook na onze hulp.
Werken bij Klimmendaal
Het is superleuk om in een multidisciplinair team te werken, met daarin bijvoorbeeld een psycholoog, fysiotherapeut, ergotherapeut en logopedist. Elke discipline vertegenwoordigt een deel van het kind. Zo kijkt de fysiotherapeut vooral naar het lichaam en focus ik op de persoon in de omgeving. Samen bundelen we de krachten en brengen we alle deelgebieden in balans. Omdat je zo hecht met gezinnen werkt, is een hecht team belangrijk. We blijven ons ontwikkelen om zo goed mogelijk op elkaar te zijn ingespeeld. Ik vind het fascinerend om te zien wat collega’s doen en leer ontzettend veel. Iedereen heeft verstand van z’n vak en heeft echt liefde voor de gezinnen.
Meer weten?
