Lars werd na zijn herseninfarct een echte doorzetter
Na het sporten kreeg Lars (17) eind 2023 opeens een herseninfarct. Er was geen duidelijke oorzaak. Hij belandde in meerdere ziekenhuizen, onderging een grote hersenoperatie en begon met revalideren. Eerst in het Roessingh en vorige zomer kwam hij naar Klimmendaal. Nu combineert hij revalidatie met school en is hij optimistisch over zijn toekomst.
“Ik kreeg het advies om rustig aan te doen, maar dacht: waarom? Gewoon proberen en doorgaan. Mijn motto is dan ook: niet treuren maar doen!”
Hersenschade en afasie
“Mijn hersenen waren beschadigd en opgezwollen. Ze hebben een stuk van mijn schedel weggehaald. Ik had lang een spalk om. Het was een zware operatie, maar gelukkig is het goed gegaan. Wel heb ik afasie en werkt één arm beperkt."
Na de operatie revalideerde Lars eerst een half jaar bij het Roessingh in Enschede. Daar begon zijn revalidatie meteen na de jaarwisseling. “Ik vierde oud en nieuw alleen met mijn moeder en op 1 januari startten de therapieën. Geen feestdagen voor mij.”
Alles opnieuw leren
Lars moest alles opnieuw leren: praten, lopen, lezen.
“Eerst was ik vaak boos. Boos om alles wat ik vroeger kon en nu niet meer. Maar die boosheid is weg. Ik heb gewoon pech gehad.”
Na een half jaar mocht Lars naar huis. “Ik kon weer lopen en lezen op het niveau van groep 3. Het was fijn om weer thuis te zijn en in mijn eigen bed te slapen. Ook voor mijn ouders was het prettig: geen lange reistijd meer.”
In de zomer revalideerde hij verder bij Klimmendaal. Hij woont weer thuis en komt met de taxi naar het revalidatiecentrum. Het is een groot voordeel dat zijn ‘school’ bij Brein Support daar om de hoek is.
“Door mijn afasie zijn praten, lezen en schrijven en dus schoolwerk moeilijk. Mijn rechterarm doet het ook niet goed. Ik kan wel knijpen, maar mijn hand niet goed bewegen. Gelukkig kan ik mezelf aankleden. Met mijn ergotherapeut heb ik video’s gemaakt waarin ik laat zien hoe ik zelfstandig dingen kan doen met één arm. Zo kan ik bijvoorbeeld weer koken en bakken.”
School en revalidatie combineren
Toen Lars net geopereerd werd, ging zijn klas op schoolreis naar Rome. “Dat was balen. Ook wilde ik altijd econometrie studeren, maar dat lukt niet meer. Mijn vrienden deden eindexamen, ik niet. Dat zal ook in de toekomst niet kunnen. De vakken zijn te moeilijk geworden.”
Toen Lars wat meer belastbaar werd, kon hij starten met een nieuw ritme: school en revalidatie combineren. Sinds januari volgt Lars onderwijs bij Brein Support, vlak naast Klimmendaal. Deze klas is er speciaal voor kinderen en jongeren met niet-aangeboren hersenletsel.
“Ik ga er elke dag naartoe. ’s Ochtends krijg ik gewone vakken, ’s middags geheugentraining. Dan moet ik bijvoorbeeld 5 woorden onthouden die later worden overhoord. Zo train ik mijn langetermijngeheugen. Soms oefenen we balans met de Wii. We zijn nu met zessen in de klas. Het is anders dan gewone school, maar leuk. En ik heb er nieuwe vrienden gemaakt. Mijn oude vriendengroep mis ik, maar we hebben nog veel contact en ik zie ze op feestjes.”
Lezen, bewegen, plannen
Lars houdt van lezen. Hij leest jeugdboeken die hij nog van vroeger heeft. Bij Klimmendaal werkt hij met een app aan zijn leesdoel. “Ik lees nu op het niveau van groep 5. Aan het eind van het jaar wil ik op groep 8-niveau zitten.”
Naast logopedie krijgt Lars ook fysiotherapie en ergotherapie. Dat helpt hem soepeler te bewegen, zijn arm te gebruiken en zijn dag goed te plannen. Zijn grootste probleem blijft de afasie en de beperking in zijn arm en been. Maar zelf ziet hij dat niet als een groot obstakel.
“Ik was rechtshandig, maar leer nu links schrijven en dat gaat prima. Het brein is flexibel, merk ik. Heel veel dingen gaan alweer best goed. Vroeger hielp ik op de boerderij, nu doe ik kleine klusjes. Ik weet nog niet of ik ooit trekker of auto mag rijden. Badminton deed ik altijd graag. Nu heb ik geleerd om met één hand de shuttle op te gooien en te slaan. Zelfstandig wonen lukt me zeker, al denk ik dat ik - net als iedereen - geen huis kan kopen.”
Kijken naar de toekomst
Lars heeft veel moeten inleveren, maar blijft vrolijk en positief. Is hij veranderd? Zijn familie zegt: ja én nee. Hij maakt nog steeds dezelfde grappen. Maar hij is serieuzer geworden en heeft meer doorzettingsvermogen.
“Vroeger was ik geen harde werker. Nu wel. Ik ben niet dood gegaan, dus nu wil ik wat van het leven maken. Het voelt echt anders.”
Na de zomervakantie revalideert Lars verder bij Klimmendaal en Brein Support. Daar gaat hij ook onderzoeken wat hij later wil doen. Voor hem staat in ieder geval vast dat hij de wereld wil verbeteren. Bijvoorbeeld door mensen te helpen te leren omgaan met de gevolgen van een herseninfarct.
Blijf doorgaan, hoe lang het ook duurt
Tot slot heeft Lars nog een boodschap voor andere jongeren die te maken krijgen met hersenletsel: “Gewoon doorgaan. Het maakt niet uit hoe lang je herstel duurt – je kunt je doelen halen. Treur niet, maar doe!”
Update maart 2026: volwassen en klaar om zelf verder te gaan
Inmiddels is Lars 18 geworden en rondt hij zijn behandeling bij Klimmendaal af. Bij logopedie en fysiotherapie heeft hij de afgelopen tijd nog flinke vooruitgang geboekt. Dat geeft hem vertrouwen voor zijn nieuwe plannen. “Mijn doel van lezen op groep 8-niveau heb ik ruim gehaald. Ook mijn spraak is beter geworden. Zo goed dat ik nu zonder Klimmendaal verder kan. Ik maak dit schooljaar af bij Brein Support en start volgend jaar met zelfstudie richting planning en logistiek. Bij Klimmendaal ben ik erachter gekomen dat ik dat leuk vind. Daarnaast ga ik werken in de supermarkt.” Lars heeft veel positieve reacties gekregen op zijn videoserie ‘Met één hand’ en is blij dat hij zijn positiviteit zo kan verspreiden. Want dat blijft hem kenmerken.
