In balans na een beroerte: hoe Harold weer stevig op zijn benen staat

In balans na een beroerte: hoe Harold weer stevig op zijn benen staat

Toen Harold (62) plotseling in elkaar zakte, wist zijn vrouw meteen dat het foute boel was. In het ziekenhuis bleek hij een beroerte te hebben gehad. Het gevolg? Problemen met evenwicht, waardoor hij bij Klimmendaal kwam revalideren. Met hard werken bereikte hij zijn doelen, maar hij zag kansen. Daarom deed hij mee aan het wetenschappelijke HEROES-onderzoek: een balanstraining die hem verder hielp in zijn herstel. Inmiddels fietst hij weer met vertrouwen door de bossen bij Klimmendaal.

Harold Sanders

Het grote doel: lopen op de bruiloft van zijn dochter

Na een week in het Rijnstate ziekenhuis revalideerde Harold verder in de kliniek van Klimmendaal in Arnhem. Hij kende de omgeving goed, want vroeger fietste hij hier vaak langs op zijn mountainbike of racefiets. Maar nu begon hij zijn revalidatie in een rolstoel. Stap voor stap leerde hij opnieuw lopen. “Ik was uitgeput na een rondje door het bos. Maar mijn dochter zou trouwen in juli en ik wilde haar zelf naar het altaar brengen. Lopend.”

Hard werken aan kracht en balans

De revalidatie was intensief. “Ik heb een bijzondere tijd gehad, in alle opzichten. Samen met de andere patiënten op de afdeling hebben we gelachen en verdriet gedeeld. Ik had een goede band met het personeel en kijk er goed op terug, ondanks alles.”

Harold werkte hard om zijn kracht en balans terug te krijgen. “Ik kreeg meteen te horen: herstel komt je niet aanwaaien. Gelukkig was bewegen altijd al belangrijk voor me en ik miste mijn hobby’s tafeltennissen, fietsen en klussen. Sinds mijn tijd bij Klimmendaal sta ik 2 keer per week in de sportschool voor krachttraining en daar merk ik de voordelen van. Afgelopen juli liep ik trots naast mijn dochter naar het altaar, zoals ik had gehoopt. Een mooi en emotioneel moment. Daarna focuste ik me op zo goed mogelijk functioneren thuis en op het werk en ik wilde weer autorijden. Ik ben heel blij dat ik deze vinkjes allemaal kan zetten.”

Meedoen aan wetenschappelijk onderzoek: anderen helpen én zelf vooruitgaan

Na de zomer hoorde Harold over het wetenschappelijk onderzoek HEROES*. Dit onderzoek richt zich op balans en het verminderen van valrisico’s na een beroerte. “Ik hoefde niet lang na te denken. Ik wilde graag iets betekenen voor anderen die na mij komen en zelf kijken waar ik nog vooruitgang kon boeken. Want iedere procent vooruitgang telt. Als je zo’n kans krijgt, dan moet je die pakken. Terug bij Klimmendaal kwam ik therapeuten tegen uit mijn revalidatie. Dat was een leuk weerzien.”

* Home-based ExeRgaming fOr Enhancing resistance to falls after Stroke

Balansmetingen op de GRAIL en thuistraining

Harold ging terug naar Klimmendaal voor 3 balansmetingen en een training op de GRAIL. Dat is een speciale loopband waar op een veilige manier je balans wordt verstoord. “Je draagt een harnas en kunt dus niet vallen. De oefeningen worden steeds moeilijker en de onderzoekers kijken hoe je lichaam reageert. Daarna kreeg ik een speciaal ontwikkeld spel mee naar huis om thuis verder mijn balans te trainen. Dat deed ik 5 weken lang, 3 keer per week.”

In het spel komen virtuele vogels op je af, terwijl je op een soort vlot door het beeld heen beweegt. Eerst een klein vogeltje, later een albatros. Hoe groter de vogel, hoe groter de stap die je moet zetten om de balans te herstellen. Lukt dat niet? Dan krijg je een tip in beeld. “Het was leuk en uitdagend om te doen en het spel is ingenieus gemaakt. Het klinkt makkelijk, maar na een beroerte is dit toch een uitdaging.”

Trainen wanneer je wilt

Harold ervaarde het spel als laagdrempelig en alles wijst zich vanzelf. “Bij de tussentijdse oefening op de GRAIL kon ik mijn thuisomgeving beter inbeelden, waardoor het daarna nog beter ging. Je hebt alleen ruimte nodig achter je scherm en dat scherm moet compatibel zijn met het spel. Het grote voordeel van thuistraining is dat je het kan doen wanneer je wilt. Voor mij was reizen naar een oefenlocatie geen probleem, maar ik kan me voorstellen dat dit voor andere patiënten wel zo is. Dan lost thuistraining dit op.”

Kleine stappen, groot verschil

Harold is inmiddels grotendeels hersteld en is weer volop in beweging. “Ik werk weer volledig als data-analist en ben alweer op de mountainbike gestapt. Mijn balans gaat nog niet altijd automatisch, maar is enorm verbeterd. In het dagelijks leven kan ik vrijwel alles weer.”

Op de officiële onderzoeksresultaten moet Harold nog een tijd wachten. Maar zijn eigen conclusie is al duidelijk: “Dit onderzoek heeft me net dat extra zetje gegeven richting een rooskleurige toekomst.”