Ellis over haar herstel: “Revalidatie gaf houvast tijdens de zoektocht”

Zelf de klachten oplossen

“Ik probeerde de klachten zelf op te lossen door te stoppen met sporten en minder te gaan werken, maar ze werden alleen maar erger. Dan had ik op vakantie een wandeling gemaakt en was ik de volgende dag ziek." En daar bleef het niet bij. Al snel ging het zo slecht met Ellis dat ze niet meer kon werken, autorijden of fietsen. “Er waren dagen dat ik de trap niet op kon zonder mijn armen te gebruiken. Ik had last van spierzwakte, slechtzien en was extreem snel overprikkeld. Ik lag 20 van de 24 uur per dag op de bank of in bed.”

Uiteindelijk werd Ellis, na vele bezoeken aan de huisarts, doorverwezen naar Klimmendaal. "Het vermoeden was long covid, maar de revalidatiearts dacht daar anders over. Ik werd behandeld voor chronische vermoeidheid."

Het totaalplaatje in beeld door revalidatie

Vanaf het eerste moment bij Klimmendaal voelde Ellis zich serieus genomen. "Eindelijk werd er naar het totaalplaatje gekeken. Niet alleen naar mijn fysieke klachten, maar ook naar hoe ik ermee omging." Het traject begon met fysiotherapie en ergotherapie. "De eerste keer moest ik een stukje lopen door de behandelgang. Dat vond ik spannend, omdat ik bang was na afloop weer een terugval te krijgen." Maar het ging goed en de fysiotherapeut stelde haar gerust. Het looppatroon en de bewegingen waren normaal. "Dat was een enorme opluchting. Mijn grootste angst was dat ik iets ernstigs zoals ALS of MS had."

Heftige buikpijn leidt tot de diagnose

Ondertussen kreeg Ellis steeds heftigere buikpijnaanvallen. Tijdens deze aanvallen had ze last van extreme buikpijn en moest ze vaak overgeven. Na zo’n aanval, die vaak wel 6 uur duurde, was Ellis weer weken extreem moe. Medicatie had geen effect. "Ik belandde keer op keer bij de huisarts en de spoedeisende hulp.” Ook uit een CT-scan kwam niets ernstigs naar voren. Ondertussen zocht Ellis zelf verder naar wat er aan de hand kon zijn. "Op internet vond ik informatie over een chronisch ontstoken blindedarm. Hiermee ging ik tijdens een buikpijnaanval naar de spoedeisende hulp.” Uit testen bleek inderdaad dat Ellis een blindedarmontsteking had. Na haar operatie moest blijken of dit de oorzaak was van alle klachten. “Toen ik eindelijk werd geopereerd, veranderde alles. Ik voelde me direct al stukken beter!"

Opereren en revalideren: een wereld van verschil

De combinatie van het revalidatietraject en de operatie zorgde ervoor dat Ellis haar leven terugkreeg. "Ik was niet ineens helemaal beter, maar het was een wereld van verschil. Ik kon na 2 jaar ziekzijn weer opbouwen." Door de begeleiding bij Klimmendaal leerde ze op een andere manier omgaan met haar klachten en haar energie beter verdelen. "Bij de ergotherapeut leerde ik bijvoorbeeld dat ik na 20 minuten werken ook 20 minuten moest rusten. Eerst dacht ik: dit schiet niet op, maar uiteindelijk hielp het enorm."

Sportieve grenzen verleggen

Een van de meest bijzondere momenten uit haar revalidatietraject was haar laatste sessie met de fysiotherapeut. "We sloten af met een rondje hardlopen. Een echte mijlpaal! Ik kwam hier binnen en kon amper een blokje door de wandelgang lopen, en nu rende ik gewoon weer.”

Inmiddels is Ellis weer volledig aan het werk en kon ze zelfs weer op wintersport. "De eerste afdaling was zo bijzonder, mijn vriend en ik hadden allebei tranen in onze ogen. Het voelde als een overwinning."

Dankbaar voor de hulp bij herstel

"Ik wil Klimmendaal een pluim geven voor hoe ze me hebben geholpen. Mijn diagnose is hier niet gesteld, maar het revalidatietraject heeft enorm geholpen voor een goed en snel herstel." Haar boodschap voor anderen: "Zelfs als je geen duidelijke diagnose hebt, kan revalidatie helpen. Bij Klimmendaal kijken ze naar jou als persoon en wat je nodig hebt. Dat heeft voor mij echt het verschil gemaakt."