Britt revalideerde na hersenletsel
Plotseling staat Mariska’s wereld op z’n kop. Haar dochter Britt hield een zwaar hersentrauma over aan een trap van een paard. De eerste dagen werd voor haar leven gevreesd. Na drie maanden in coma te hebben gelegen en heel veel operaties is Britt nu aan het revalideren.
Op 18 september veranderde het leven van Britt en haar moeder Mariska voorgoed. Mariska: ‘Britt was altijd gek op paarden. Tijdens een bezoek aan vrienden is ze op een onbewaakt moment de wei ingelopen om de paardjes eten te geven. Een paar minuten later hoorden we een vriendje schreeuwen: ‘Britt heeft een bloedneus!’. Ik wist meteen dat het foute boel was en heb direct 112 gebeld. De vader van het vriendje is het weiland in gerend om Britt daar weg te halen en in een stabiele houding te leggen. Toen ik aankwam, zag ik Britt bewusteloos op de grond liggen. Het was duidelijk te zien dat een paard op haar hoofd had getrapt. Ik had echt het idee dat ze het niet zou overleven. Binnen een half uur stonden er een ambulance en traumahelikopter op het erf. Haar toestand was zo kritiek, dat ik zelfs mee mocht in de helikopter naar het Radboudumc in Nijmegen. Daar aangekomen stond een team van wel twintig specialisten klaar. Het enige wat ik toen kon bedenken was: ‘Och meisje, hou alsjeblieft vol…’
Opkrabbelen
De hersenen van Britt waren ernstig beschadigd. Nog dezelfde avond werd ze naar de intensive care gebracht. In acht weken tijd onderging Britt acht operaties. Elke keer krabbelde ze iets op, totdat er opnieuw complicaties optraden. Mariska: ‘Ik heb me regelmatig afgevraagd: Hoeveel kan een kind hebben? Wanneer stopt dit in vredesnaam?’ De eerste dagen waakt Mariska dag en nacht naast het bed van haar dochter. Na vier dagen neemt zij haar intrek in het Ronald McDonald huis in Nijmegen. Mariska: ‘Daar kreeg ik veel meer nachtrust. Want na vier dagen waken ben je behoorlijk brak. In het huis kon ik met een gerust hart even gaan slapen, omdat ik wist dat ik binnen drie minuten weer bij Britt kon zijn.’
Gebarentaal leren
Na drie maanden ontwaakt Britt uit haar coma en sinds december revalideert zij bij Klimmendaal in Arnhem. Mariska: ‘Ook hier hebben we onze weg gevonden naar het Ronald McDonald huis. Voor Britt is het een feestje als ze even met mij of opa en oma naar het huis mag en lekker kan doen waar ze zin in heeft. Ook al voelen we ons ontzettend welkom in het Ronald Mc Donald huis, ik hoop toch dat Britt binnenkort weer naar ons eigen huis mag.
Ze doet enorm haar best en maakt kleine stapjes vooruit. Ze begrijpt alles en begint langzaam weer te lopen. Britt kan alleen niet praten en zelfstandig eten, omdat een deel van haar hersenen is beschadigd. Mogelijk gaan andere delen van haar hersenen die functies overnemen. Dat hopen we dan maar. Ondertussen zijn we wel begonnen met het leren van gebarentaal. Voor Britt is het erg frustrerend als ze iets zegt en niemand haar begrijpt. Natuurlijk zijn we bezorgd over haar toekomst. Ik ben zelf aardig nuchter. Al vliegt het me natuurlijk wel eens aan. Ik denk dat psychisch gezien het zwaarste nog moet komen. We zitten nu nog middenin het revalidatieproces.’
